Odwodnienie drogowe- instalacja.

Proces “odwodnienia drogi” to działania mające na celu odprowadzanie nadmiaru wody- głównie opadowej, z jej powierzchni. Najczęściej wykonuje się rowy melioracyjne wzdłuż drogi, pozwalając na swobodne spływanie wody do nich. Jednakże w przypadku dróg zabudowanych po bokach chodnikami, jedynym efektywnym i bezpiecznym rozwiązaniem jest wykonanie odwodnienia liniowego. Prawidłowo zaprojektowany i wykonany system w znacznym stopniu przyczyna się do poprawy bezpieczeństwa i komfortu kierowców- przykładowo zmniejszając ryzyko wystąpienia poślizgu pojazdu (tzw. aquaplaning).

Woda opadowa spływa do kanałów odwodnienia po czym za pośrednictwem rur ułożonych pod powierzchnią drogi odprowadzana jest poz jej obszar. Materiałem używanym do produkcji koryt odwodnień drogowych może być tworzywo, beton lub polimerobeton, lecz ruszt (pokrywa) przeważnie wykonywana jest z żeliwa. Materiał ten, jest zdolny wytrzymać ekstremalne warunki użytkowania przez wiele lat. W szczególności poleca się stosowanie żeliwa sferoidalnego, które w odróżnieniu od żeliwa szarego nie pęka po nadmiernym przeciążeniu, a wraca do poprzedniej formy.

Woda opadowa spływa do kanałów odwodnienia po czym za pośrednictwem rur ułożonych pod powierzchnią drogi odprowadzana jest poz jej obszar. Materiałem używanym do produkcji koryt odwodnień drogowych może być tworzywo, beton lub polimerobeton, lecz ruszt (pokrywa) przeważnie wykonywana jest z żeliwa. Materiał ten, jest zdolny wytrzymać ekstremalne warunki użytkowania przez wiele lat. W szczególności poleca się stosowanie żeliwa sferoidalnego, które w odróżnieniu od żeliwa szarego nie pęka po nadmiernym przeciążeniu, a wraca do poprzedniej formy.

Jeśli chodzi o skuteczny i wytrzymały drenaż powierzchniowy drogi, nadzwyczaj istotne jest wykorzystanie właściwej klasy wytrzymałości produktu. Odpowiednie odwodnienie drogowe powinno posiadać klasę C250 lub D400 (zgodnie z EN-1433), z tym że produkty “C250” można stosować wyłącznie, jeśli linia odwodnienia zostanie poprowadzona wzdłuż krawędzi i będzie znajdować się maksymalnie pół metra wgłąb jezdni.

Produkty certyfikowane jako “D400” nie mają już takich ograniczeń, ale ze względu na swoją budowę są odpowiednio droższe.

 

Pamiętać trzeba, że większość dostępnych odwodnień (mam tu na myśli typ “M”) nie zda egzaminu na swoją wytrzymałość jeśli nie zostaną zamontowane w odpowiedniej “opasce betonowej”.

Dla klasy C250 ława (H) i opaska betonowa (S) powinny mieć minimum 15 cm, a dla klasy D400 odpowiednio: 20 cm.

Niemniej ważną sprawą jest konsystencja stosowanego betonu. Odwodnienie musi być bezwzględnie zalewane betonem płynnym lub pół-płynnym z niewielką gramaturą kruszywa (max. 8 mm). Pozwoli to na dokładne wypełnienie przestrzeni w ścianach kanału – wzmacniając i stabilizują go.

Niedopuszczalną praktyką jest stosowanie “betonu suchego”, gdyż może nie zapewnić on wystarczająco-jednolitego wsparcia dla kanału.

Przykład, źle wykonywanej opaski betonowej.